Ewolucja druku
We współczesnej poligrafii można wskazać dwa elementarne rodzaje wydruku:
- drukowanie mechaniczne – nazywane analogowym,
- drukowanie elektroniczne – inaczej druk cyfrowy.
Obie formy są często stosowane i w zależności od pożądanego efektu końcowego można wybierać dowolną technikę.
Drukowanie mechaniczne to cztery różne formy:
- druk płaski,
- druk wklęsły,
- drukowanie wypukłe,
- sitodruk.
Wszystkie wymienione formy wymagają wykonania form drukarskich, za pomocą których przenoszona jest farba drukarska na płaszczyznę.
Druk offsetowy jest przykładem drukowania płaskiego. Drukowanie przy użyciu tej techniki polega na transportowaniu farby z formy drukowej na podłoże przy wykorzystaniu właściwości fizyczno-chemicznych elementów drukujących i elementów niedrukujących formy drukowej. Elementy niedrukujące charakteryzują się niską adhezją wobec czego nie przenoszą farby. Farba wykorzystywana w druku transportowana jest na podłoże z elementów drukujących przy pomocy cylindra offsetowego. W tym przypadku uzyskać można warstwę o najcieńszej grubości farby na papierze.
Wśród urządzeń offsetowych wyróżnić można następujące rodzaje maszyn: arkuszowe i zwojowe.
W technice drukowania wklęsłego forma drukarska posiada elementy drukujące zlokalizowane niżej niż elementy niedrukujące. Farba drukowa jest umieszczana na formie drukowej później przy użyciu specjalnego noża – rakla - jest ona oddzielana od elementów niedrukujących a następnie umieszczana bezpośrednio na podłożu. Wśród technik drukowania wklęsłego można wyróżnić :
- rotograwiurę (kosztowna technika , używana przeważnie do projektów wysokonakładowych, drukowania barwnych ilustracji czy produktów dekoracyjnych),
- starodruk (technika stosowana przy wytwarzania papierów wartościowych oraz banknotów),
- tampodruk (stosowany do nadruku na powierzchniach nieregularnych , np. breloków.
W druku wypukłym elementy drukujące w formie drukowej są umieszczone wyżej niż elementy niedrukujące. Farba jest nakładana tylko na elementy drukujące a później transportowana jest na podłoże. W druku wypukłym wyróżnia się :
- typografię – technika popularna w latach 60-tych; obecnie zdecydowanie mniej popularna,
- fleksografia – technika używana zwłaszcza do druku opakowań.
Sitodruk to forma wydruku, wykorzystująca formę drukarską w postaci siatki z oczkami, z których część oczek jest zakryta (miejsca niedrukujące). Przez oczka niezakryte farba drukarska jest przeciskana za pomocą rakla i transportowana na podłoże. Sitodruk jest metodą bardzo prostą, nie posiadającą ograniczeń formatowych. Przeważanie używany jest w przypadku wydruku niskich nakładów.
Więcej informacji na temat technik wydruku znajdziesz w witrynie REM.pl - drukarnia Warszawa, ul. Szyszkowa 21. Zapraszamy!
- drukowanie mechaniczne – nazywane analogowym,
- drukowanie elektroniczne – inaczej druk cyfrowy.
Obie formy są często stosowane i w zależności od pożądanego efektu końcowego można wybierać dowolną technikę.
Drukowanie mechaniczne to cztery różne formy:
- druk płaski,
- druk wklęsły,
- drukowanie wypukłe,
- sitodruk.
Wszystkie wymienione formy wymagają wykonania form drukarskich, za pomocą których przenoszona jest farba drukarska na płaszczyznę.
Druk offsetowy jest przykładem drukowania płaskiego. Drukowanie przy użyciu tej techniki polega na transportowaniu farby z formy drukowej na podłoże przy wykorzystaniu właściwości fizyczno-chemicznych elementów drukujących i elementów niedrukujących formy drukowej. Elementy niedrukujące charakteryzują się niską adhezją wobec czego nie przenoszą farby. Farba wykorzystywana w druku transportowana jest na podłoże z elementów drukujących przy pomocy cylindra offsetowego. W tym przypadku uzyskać można warstwę o najcieńszej grubości farby na papierze.
Wśród urządzeń offsetowych wyróżnić można następujące rodzaje maszyn: arkuszowe i zwojowe.
W technice drukowania wklęsłego forma drukarska posiada elementy drukujące zlokalizowane niżej niż elementy niedrukujące. Farba drukowa jest umieszczana na formie drukowej później przy użyciu specjalnego noża – rakla - jest ona oddzielana od elementów niedrukujących a następnie umieszczana bezpośrednio na podłożu. Wśród technik drukowania wklęsłego można wyróżnić :
- rotograwiurę (kosztowna technika , używana przeważnie do projektów wysokonakładowych, drukowania barwnych ilustracji czy produktów dekoracyjnych),
- starodruk (technika stosowana przy wytwarzania papierów wartościowych oraz banknotów),
- tampodruk (stosowany do nadruku na powierzchniach nieregularnych , np. breloków.
W druku wypukłym elementy drukujące w formie drukowej są umieszczone wyżej niż elementy niedrukujące. Farba jest nakładana tylko na elementy drukujące a później transportowana jest na podłoże. W druku wypukłym wyróżnia się :
- typografię – technika popularna w latach 60-tych; obecnie zdecydowanie mniej popularna,
- fleksografia – technika używana zwłaszcza do druku opakowań.
Sitodruk to forma wydruku, wykorzystująca formę drukarską w postaci siatki z oczkami, z których część oczek jest zakryta (miejsca niedrukujące). Przez oczka niezakryte farba drukarska jest przeciskana za pomocą rakla i transportowana na podłoże. Sitodruk jest metodą bardzo prostą, nie posiadającą ograniczeń formatowych. Przeważanie używany jest w przypadku wydruku niskich nakładów.
Więcej informacji na temat technik wydruku znajdziesz w witrynie REM.pl - drukarnia Warszawa, ul. Szyszkowa 21. Zapraszamy!
Źródło: opracowanie własne
2012-01-20 16:31:12
